Güvercin ve Güvercinci

19 Kasım 2007 Pazartesi

Güvercinlerin Solunum Sistemini Destekleyici Bitki Esaslı Bir İlaç



SOLUNUM SİSTEMİ DESTEKLEYİCİ BİTKİ EXTRATLARI
*SOLUNUM YOLLARINI RAHATLATIR DAHA FAZLA OKSİJEN ALIMINI SAĞLAR.
*AKCİĞER KAPASİTESİNİ ARTTIRIR.
*KALP KASLARINI DESTEKLER YÜKÜNÜ HAFİFLETİR.
*BAĞIŞIKLIK SİSTEMİNİ GÜÇLENDİRİR
*VÜCUT DİRENCİNİ ARTTIRIR.
*EXPEKTORANDIR.
*ANTİ-ANFLAMATUARDIR
*MUKOLİTİKTİR.
*ANTİBİYOTİKLERİN DOKULARA PENETRASYONUNU VE ETKİNLİĞİNİ DESTEKLER
*MEKANİK SOLUNUM YOLU SİSTEMİ PROBLEMLERİNİN GİDERİLMESİNE YARDIMCI OLUR.
*İŞTAHI ARTTIRIR SAĞLIKLI SİNDİRİME YARDIMCI OLUR.
KULLANIM ŞEKLİ
Güvercinlere İhtiyaç duyulan Her dönemde 1lt. içme suyuna 20-50ml. karıştırılarak uygulanır.

Güvercin Besleyen ve Bu ilacı kullanan arkadaşların yorumları;
Merhaba ; Ürünü kullandım ve iyi bi netice aldım teşekkür ederim. Ürün cumartesi günü elime geçti, 7 ayrı kümesim var ve tamamına uyguladım. Yavruların olduğu kümeste cuma günü gözlerde sulanma ve hırıltı başlamıştı, cumartesi günü ürünü bir antibiyotikle beraber kullandım ve pazartesi günü hemen hemen tamamı düzelti. Diğer kümeslerimde bir sıkıntı yoktu ama tamamına uyguladım herhangi bir yan etkiside olmadı. Herkeze tavsiye ederim tekrar teşekkürler.
----
mrb ben bursadan halil can veterinerlik fakültesi öğrencisiyim. öncelikle uğur beye teşekkürlerimi sunmaktan gurur duyarım. bu ilaçla sayesinde tanıştık gerçekten ilkte bu kadar etkili olacağını düşünmemiştim ama gerçekten solunum yolları için gerekli bi ilaç. oyun kuşu besleyen arkadaşlara daha çok tavsiye ederim. hayvanların ciğerlerini açıyo bol oksijen almalarını sağlıyo denemeden anlayamasssınız ben denedim biliyorum yavrular içinde ekstra bi witamin. hırıltı solunum yolları hastalıkları için gerçekten olması gereken en ii ilaçlardan birisi arkadaşlar uğur abiye tekrardan teşekkür edip başarılarnın devamını diliyorum ..bursadan halilcan
----
tekrar dan merhaba brochimax sayesinde 4 güvercini bir anda kurtardım desem yalan olmaz 1çift posta nın altına 3 yavru koymak zorunda kaldık maşallah ii hoş güzel bakıyorken solunum yollarında hastalık oldu ve çok şiddetli bi hırıltı hayvanı yoruyodu. bronchimax sayesinde dişi 2 günlük tedawinin ardından kendini topladı we yawrulardaki verimi bile arttı diyebilirim . şuan yavrular sağlıklı 3üde büyüyor. teşekkür ederim
----
merhabalar;izmirde ikamet etmekteyim ve onbeş yılı geçkin süredir güvercin merakım var vede besliyorum çok değişik ilaçlar kullandım vede değişik takviyelerle kuşlarımın daha performanslı vede sağlıklı olmasını sağlamaya çalıştım.gerçekten hızlı etki eden ve performası çok çabuk arttıran bir destekleyici katkının olduğunu hiç düşünmezdim.taki bu karışımı kullanana dek,kuşlarımın uçuşlarında bile süreç olarak etkisi oldu.vede direkt olarak ağızdan damlalıkla uygulama yapıyorum solunumla alakalı bütün problemleri düzenli kullanım sonrasında üç gün içerisinde çözüyor, şu an çok memnunum herkese tavsiye ederim...
-----
göndermiş olduğunuz ilacı bir haftadır kullanıyorum kuşlrımda son bir aydır üst solunum yollarındaki problem ve hırıltı için kullanmadığım antibiyotik kalmadı ama bie netice alamadım.Sizin gönderdiğiniz çözelti kuşlardaki problemi çözdü.şu ana genel olarak kuşlar çok ii hatta kuşlarda hiç bu güne kadar görmediğim kadar iştahlarında artış var.Yavrular çok sağlıklı gelişiyor.hatta zamanından önce yem yenmeye başladılar.çok teşekkürler.
--
İlaç' ın dağıtımını gerçekleştiren firmanın web adresi http://www.greenilac.com/.

17 Kasım 2007 Cumartesi

Karatavukgiller

Karatavukgil ailesinin kuşları harika şarkı söylerler.
ARDIÇKUŞUGİLLER de denilen karatavukgiller (Turdidae), birçok grupları olan kalabalık bir ailedir. İçlerinde sönük renkliler olduğu gibi, az da olsa parlak renkliler de vardır. Meyve yiyenleri de, böcek yiyenleri de vardır. Ağaçların üzerinde, kayaların arasında veya yerde yaşayanları bulunur. Bunların hepsi, uzunlukları 15-25 santim arasında oynayan orta yapıda kuşlardır. Gagaları hafif kavislidir. Göçücüdürler. Yavrularının sırtında ve karnında lekeler göze çarpar, yılda bir kere sonbaharda olan tüy dökme mevsiminden sonra yavruların tüyleri de büyüklerminikme benzer.
ARDIÇ KUŞLARI
Karatavukgiller'in en yaygın grubu ardıç kuşları nın (Turdus) 200 türü ve alt-türü vardır. Gagaları kuvvetli, kanatları uzun ve sivri, kuyrukları hafif yuvarlanmış veya hemen hemen düzdür.
Ardıç Kuşu (Turdus pilaris), renkli bîr kuştur. Başı ile boynunun arkası kül rengi, sırtının üst tarafı ile omuz bölgesi kirli kestane rengi, kanat ve kuyruk tüyleri siyah, gerdanı ile boynunun ön kısmı koyu pas sarısı üzerinde uzunlamasına siyah lekeli, vücudunun alt kısımları beyazdır. Gaga erkeklerinde sarı, biraz daha sönük renkli dişilerde ise kahverengimsidir. Ardıç kuşunun uzunluğu 24 santimdir. Eskiden Avrupa ile Asya'nın kuzeyinde ve ormanlık bölgelerde bulunan bu tür, son 100 yıldır bu kıtaların orta kısımlarında görülmeye başlanmıştır. Turdus grubunun bütün türleri gibi ardıç kuşu da, üzeri açık bir yuvanın içine benekli yumurtalar yumurtlar. Ardıç kuşunun, yediği meyvalar sebebiyle güzel bir tadı vırdır. Eskiden Avrupa'da çok avlanılırdı.
Karatavuk (Turdus merula), nispeten kısa ve güdük kanatlan ve nispeten uzun ve ucunda yuvarlanmış kuyruğuyle akrabalarından ayrılır. Erkeğinin rengi biteviye siyah, gagası turuncudur. Dişinin karnında siyahımsı gri zemin üzerinde açık gri lekeler göze çarpar, bu lekeler dişi karatavuğun gerdanı ile üst göğüs bölgesinde beyazımsı ve pas rengi olur. Karatavuğun da uzunluğu 24 santimdir. Karatavuk 66 derece kuzey enleminden itibaren bütün Avrupa'da, Batı Asya'da ve Kuzey Afrika'da yiyeceğin bol olduğu her yerde yaygındır.
Eski Dünya ardıç kuşlan'nın daha bir sürü ilginç türleri vardır. Bunlardan ötücü ardıç kuşu (Turdus philomelos), 22 santim uzunluğunda
gri sarı ve veyaz renkli kuştur.
Avrupanın en büyük kısmıyla Kuzey ve Orta Asya'da yaşar, göçleri sırasında da Kuzey Batı Afrika'da sık, Kuzey Doğu Afrika'da ise daha ender görülür.
Kolyeli ardıç kuşu (Turdus torquatus), yüksek dağlarda yaşar. 26 santim uzunluğundadır. Erkeğinin tüyleri, göğsündeki yarım ay biçimli enli bir beyaz kolyenin dışında, mat siyah fon üzerinde yarım-ay biçimli daha açık renk lekelerle süslüdür. Dişisi daha donuk renklidir, erkekteki beyazlıklar onda kirli bir gri renktedir. Kolyeli ardıç kuşu Avrupa'nın dağlık bölgeleriyle Kuzey Anadolu'da, Kafkasya'da ve İran' in Elbürz dağlarında bulunur.
Gerçek ardıç kuşları en tatlı sesli kuşlar arasında yer alırlar. Bunlardan Turdus philomelos a haklı olarak kuzey bülbülü denilmiştir. Karatavuk ondan geri kalmazsa da, onun şarkısı akrabalarınki gibi neşeli olmayıp, aksine insana hüzün vericidir.

15 Kasım 2007 Perşembe

Sinekkapanlar


Sinekkapangiller (Muscicapidae), ötücü kuşlar takımına ait bir familyadır.

Palearktik, Etopya, Oryantal kıtalarda bulunurlar. Ağaçlarda yaşarlar. Yükselerde uçtuklarında böceklerle beslenirler. Yuvalarını yere ya da mağaralara yaparlar. Küçük yapılı, kuyrukları dört köşemsi kuşlardır. Gagaları genellikle yassı ve kısadır. Gaga dibinde kıllar vardır. Erkek ve dişiler birbirlerinden farklıdır.

Sinekkapanlar, adından da anlaşılacağı gibi bu kuşlar Eski Dünya'da yaşamakta ve böceklerle beslenmektedir. 325 türü olduğuna göre aile hayli kalabalıktır, bununla beraber içlerinden hiç birine Batı Yarımküresi'nde rastlanmamaktadır. Bu kuşların arasındaki en yaman böcek avcıları, Doğu Asya ve Avustralya bölgelerinde yaşayan «Rhipidura» adlı bir gruptur. Bunlar çok evcil kuşlardır, hele adı «Avustralya yelpaze kuyruklusu» olan içlerinden biri, sinek peşinde kapılardan ve pencerelerden evlere bile girer.
Sinekkapanların, avlarını yakalayıp yutmalarına yardımcı olan uzun kıllarla çevrili enli ve yassı gagalan vardır. Bununla beraber bazı sinekkapanlar avlarını yaprakların ve dalların üzerinden toplarlar. Böylelerinin gagaları ağır ve hafif kancalıdır. «Muscicapidae» ailesini meydana getiren bu kuşların, aynı yiyecekleri sevdikleri göz önünde tutularak, Yeni Dünya Sinekkapanları'yle akraba oldukları akla gelebilirse de, aradaki bağlantı zayıftır.

Sinekkapanlar'dan bazılarında, özellikle, ortalama 12 -15 santim uzunluğunda «Muscicapa» grubundan «ak yakalı sinekkapan, «çizgili sinekkapan» ve «cüce sinekkapan» gibi türlere Avrupa ile Asya'nın ılımlı kuşaklarında rastlanırsa da, aile daha ziyade tropikal enlemlere dağılmıştır. Güzel «cennet sinekkapanları», yaklaşık olarak 30-31 santim uzunluğundaki kuyruk tüyleri sayesinde bunların en göz alıcıları arasında yer alırlar. «Hindistan cennet sinekkapanı» nın (Terpsiphone paradisi), karnı siyah, sırtı ile kuyruğu beyazdır. Afrika'da, yosundan ve kök tellerinden kâsemsi bir yuva bina eder ve içine benekli 2-4 yumurta yumurtlayan birkaç akraba türe rastlıyoruz.
Yukarıda adı geçen «yelpaze-kuyruklar» da yaman böcek avcılarından olup onları gagalarıyle kaparken küt diye bir ses çıkarırlar. «Mavi yelpaze - kuyruklu» (Rhipidura cyaniceps), Filipinlerin yazlık başkenti Baguiao'da en güzel ve en yaygın kuşlardan biridir. Pasifik adalarında daha başka yelpaze - kuyruklara rastlanır. Bu sinekkapanlar kâse biçimli bir yuva örer ve bunun altında, gevşek liflerden sallantılı bir kuyruk bırakırlar.
«Hakan sinekkapanları (Monareha ve akrabaları), Pasifik'te daha bile yaygın olup Tahin kadar uzak adalara bile ulaşmışlardır. Bunlar kestane rengi, beyaz ve parlak siyah
tüylerle örtülü güzel kuşlardır.
Tabiat bilginleri «Hawaü elepaiosu» nun (Chasiempis sandwiehensis), hakan sinekkapanları grubundan olduğu fikrindedirler. Elepaio sokulgan ve mütecessis bir kuştur.
Avustralya sinekkapanları'ndan başka bir grubun bilimsel adı «Pahycephala» dır. «Kalın kafa» anlamına gelen bu ad, kuşa, ağır kafasından ve gagasından ötürü verilmiştir. Bu kuşlar mükemmel şarkıcılar da olup bilhassa ıshklarıyle meşhurdurlar. Türlerinden birinin (Pachycephala pectoralis) bilinen her hangi başka bir kuşaktan daha fazla coğrafi ırkı ve alt-türü vardır. Bilinenlerinin sayısı sekseni geçer. Bu klana bütün Avustralya'da, Yeni Gine' de ve Pasifik adalarının çoğunda rastlanır. Grubun üyeleri örümcek kuşu-gagalı sinekkapanlardır: Yiyecekleri doğrudan doğruya yaprakların üzerinden toplarlar.

Alaca sinekkapan (Ficedula semitorquata), sinekkapangiller (Muscicapidae) familyasından bir sinekkapan türü.

Güneydoğu Avrupa'nın köşesi, Ortadoğu ve güneybatı Asya'da yayılış gösterirler. Göçmendirler. Kışı Afrika'da geçirirler. Batı Avrupa'da nadir görülürler.

Büyüklükleri 12-13.5 cm kadardır. Gaga siyah ve geniştir. Şekli ise havayla ilgili böcekçil hayvanlardaki gibi sivri uçludur.Kara sinekkapan gibi uçarken yakaladıkları böceklere ek olarak, meşe yapraklarının arasındaki tırtılları da avlarlar.

Dökülen ormanlık bölgeler, özellikle meşe ve gürgenin etrafı ve dağlık alanların kuşlarıdırlar. Bir ağaç deliğinde açık bir yuva inşa eder ve yuvaya 4-7 yumurta koyulur.

Üreme döneminde olmayan erkek, dişiler ve yavru alaca sinekkapan, soluk bir kahverengi ile değiştirilen ve diğer Fidecula sinekkapanlarından, özellikle halkalı sinekkapandan ayırılması çok zor olabilen siyah rengi vardır.
Benekli sinekkapan (Muscicapa striata), sinekkapangiller (Muscicapidae) familyasından açık alanlarda yaşayan açık renkli, kahverengimsi bir sinekkapan türü.

Başlığı kahverengi ve hafif çizgili, gözleri büyük ve koyu renk, sırtı desensiz kahverengi, kanatları ise daha koyudur ve açık renk göz alıcı telek kenarları vardır. Alt tarafı gümüş rengi-gri-kirli sarıdan oluşur ve göğsünde belli belirsiz, bulanık çizgiler vardır. Kuyruğu desensiz ve gri-kahverengidir. Koyu renkli gagası oldukça kalındır. Gencinin sırtı açık bej beneklidir. Sesi kendine özgü ve çok hafif titreşimli bir ‘zii’ ya da ‘zii-tiktik’; ötüşü tiz ve gıcırdamayı andıran düzgün aralıklı notalardan ibarettir.

Orman kenarlarında, parklarda, bahçelerde, tenis kortlarında ve mezarlıklarda bol bol tüner. Çok kısa olan bacaklarının üzerinde dimdik tüner, kuyruğu ve uzun kanat uçları aşağı doğrudur (ötleğenin tipik yatay pozu gibi değil; ayrıca, yapraklar ve yeşillikler üzerinde dolaşmaz ya da hoplamaz). Uçan böcekleri yakalamak için kendine özgü şekilde birden havalanır ve tüneğine hemen geri döner.
Halkalı sinekkapan (Ficedula albicollis), sinekkapangiller (Muscicapidae) familyasından bir sinekkapan türü.
12-13.5 cm büyüklüğündedirler. Üreme dönemindeki erkeğin çoğunlukla yukarısı siyah ve aşağısı beyazdır. Beyaz bir yaka, büyük beyaz kanat yaması, siyah kuyruk ve büyük beyaz bir alın yaması vardır. Kıç soluk renklidir. Gaga siyah ve geniştir. Şekli ise havayla ilgili böcekçil hayvanlardaki gibi sivri uçludur.
Uçarken yakaladıkları böceklere ek olarak, meşe yapraklarının arasındaki tırtılları avlarlar ve küçük yumuşak meyveleri de yerler.
Dökülen ormanlık bölgeler, parklar ve bahçelerin kuşlarıdırlar. Tercihen yaşlı ağaçların oyuklarında yuva yaparlar. Bir ağaç deliğinde açık bir yuva inşa ederler veya insan yapımı kutu-yuvalarda yaşarlar. 5-7 yumurta bırakırlar.
Güneydoğu Avrupa ve kuzeybatı Asya'da yayılış gösterirler. Göçmendirler, kışı Afrika'da Sahra Çölünde geçirirler. Batı Avrupa'da nadir görülürler.
Küçük sinekkapan (Ficedula parva), sinekkapangiller (Muscicapidae) familyasından bir sinekkapan türü.
Doğu Avrupa ve orta Asya’da üreme gösterirler. Göçmendirler. Kışı güney Asya’da geçirirler. Erkekleri 11-12 cm büyüklüğündedir. Çoğunlukla vücutlarının üstü kahverengi, altı beyaz, başları gri ve portakal rengi boğazları vardır. Gaga siyah ve geniştir. Şekli ise havayla ilgili böcekçil hayvanlardaki gibi sivri uçludur. Uçarken yakaladıkları böceklere ek olarak, meşe yapraklarının arasındaki tırtılları avlarlar ve küçük yumuşak meyveleri de yerler. Kuyruk kalkıktır ve açtığında beyaz tüyler görülür. Üreme mevsiminde ötüşü Kara sinekkapana benzer. Çoğunlukla dökülen ormanlık bölgelerde özellikle suya yakın yerlerde bulunurlar. Bir ağaç deliği veya benzer oyuklarda açık bir yuva inşa ederler. Yuvalarına 4-7 yumurta bırakırlar.
Kara sinekkapan
Kara sinekkapan (Ficedula hypoleuca), sinekkapangiller (Muscicapidae) familyasından bir sinekkapan türü. Avrupa ve batı Asya'nın çoğunda ürerler. Göçmendirler, çoğunlukla batı Afrika'da kışı geçirirler. 12-13.5 cm büyüklüğündedirler. Üreyen erkek bireyin, çoğunlukla yukarı kısmı siyah ve aşağı kısmı beyaz, büyük beyaz bir kanat yaması, beyaz kuyruk kenarları ve küçük bir alın yaması vardır. İberyalı alttür iberiae’nin ise daha büyük bir alın yaması vardır. Gaga siyah ve geniştir. Ayrıca gaga şekil itibariyle havayla ilgili böcekçil hayvanların tipik özelliğine uygun olarak sivri uçludur. Uçuşta yakaladıkları böceklere ek olarak, meşe yapraklarının arasında tırtılları avlar ve ayrıca küçük yumuşak meyveleri de yerler. Dökülen ormanlık bölgeler, parklar ve bahçelerin kuşlarıdırlar. Bir ağaç deliğinde açık bir yuva inşa ederler, yuvaya 4-10 yumurta bırakırlar.

14 Kasım 2007 Çarşamba

Kuyruksallayanlar ve incir kuşları



Kuyruksallayangiller (Motacillidae), ötücü kuşlar takımına ait bir familyadır.
Tüm dünyada yayılış gösterirler. Açık arazilerde 4000 metreye kadar olan bölgelerde bulunurlar. Besinleri eklembacaklılar ve yumuşakçalardır. Yuvaları çoğunlukla toprak üzerinde ya da yarı kovuklarda ve fincan şeklindedir. Vücut ince uzundur. Bazılarında arka tırnak uzundur. Gagaları ince, uzun ve sivri, ucu girintilidir. Kuyrukları vücuttan herzaman daha uzundur. Kuyruklarını sallayan kuşlardır.
İncir kuşu, ötücü kuşlar takımından, kuyruksallayangiller familyasına ait orta ve uzun kuyruklu kuş türlerini kapsayan bir cinsdir.
Cins 40 kadar türü kapsar. Genellikle açık arazilerde böceklerle beslenen, zayıf ve koyu renkli kuşlardır. Yuvalarını yere yaparlar ve yuvaya 6 civarında yumurta bırakırlar.

KUYKUKSALLAYANLAR ile incir kuşları, uçarken garkı söylemeleriyle ün salmış ince ve zarif kuşlardır. Kırk beş türünün çoğunluğu yalnız Eski Dünya'da yaşar. încir kuşu, (Anthus) akrabalarından daha yaygındır, iki çeşidi Kuzey Amerika kuşudur.
Tarla kuşları ve yerde koşan başka bazı kuşlar gibi kuyruksallayanlar'la incir kuşları'nın da çok uzun bir arka pençeleri vardır. Bacakları da uzun ve incedir. Bazı türleri, kuyruklarım devamlı olarak bir aşağı bir yukarı sallamak âdetindedirler. Bu kuşlar asıl yerde beslenirlerse de, birkaçı yatay ağaç dallarının üzerinde koşmayı öğrenmiştir.
Kuyruksallayanların gagası ince ve düz, kanatları genel olarak uzun ve sivri, kuyruğu uzun ve dar tüylü ve ucunda yuvarlanmıştır. Suya yakın yerlerde barınırlar. Renkleri siyah, sarı ile beyazdır. İncir kuşları, tipik kır kuşlanndaki gibi tüylerinin çizgili kahverengimsi, kuyruklarının ise daha kısa oluşuyle kuyruksallayanlardan ayrılırlar. Bu kuşların yuvası, ottan ve kök tellerinden örülmüş ve yere oturtulmuş açık bir kâse biçimindedir. Yumurta sayısı dört ile altı arasında oynar.
AK KUYRUKSALLAYAN (NEHİR KUYRUKSALLAYANI)
(Motacilla alba)
Ak kuyruksallayan' ın sırtı gri, ensesi kadife gibi siyah, gerdanı ve göğsünün üst kısmı gene siyah., alnı, başı ile boynunun yanları ve karnı beyazdır. Bütün Avrupa'da yaşayan bu kuş, kışın Afrika ortalarına kadar iner. 20 santim uzunluğundadır.
DAĞ KUYRUKSALLAYANI veya öbür adıyla GRİ KUYRUKSALLAYAN (Motacilla cinerea)
Dağ kuyruksallayanı,, öbüründen daha zarif ve daha güzel bir Avrasya kuşu'dur.Genellikle suya yakın yerlerde bulunur. Tabiat bilginleri bu kuşu, Filipinlerde hızlı akan dağ nehirlerinin kıyısında sinirli sinirli dolaşıp su böceklerini yerken görmüşlerdir. Tüylerinin rengine gri hâkimdir. Yaklaşık olarak 20-21 santim uzunluğundadır.
Kuyruksallayanlartn arasında bunlardan başka, Avrupa ileAsya'nın kuzeyinin batak bölgelerine rağbet eden sarı çobanaldatanlar, (Mocacilla flava) dikkate değer. Sırtı zeytin yeşili, ensesi ile boynunun arkası kül rengi, gözünün üzerindeki çizgi ile çenesi beyaz, başı, boynunun yanları ve karnı kükürt sarısı, kanatları kahvemsi siyah, kuyruk tüyleri, en dış iki beyaz tüyünün dışında siyah olan bu tür ortalama 17 santim uzunluğundadır.
ÇAYIR İNCİR KUŞU (Anthus pratensis)
Bu kuş, incir kuşlarının en iyi bilinenidir. Sırtı koyu kahverengi lekeli bir zeytuni kahverengi, gözünün üzerindeki çizgi, yanakları ve karnı pas sarısı, yanları daha koyu ve gırtlağıyle göğsündeki gibi enli kahvemsi siyah lekeli yollarla süslüdür. Kuyruğunun yanları beyaz kenarlıdır. Uzunluğu 15 santimdir. Çayır incir kuşu'na Orta ile Kuzey Avrupa'da, kışın ise Güney Avrupa'da, Güney Batı Asya'da ve Kuzey Afrika'da rastlanmıştır. Kalabalık sürüler halinde göç eder ve gece, gündüz yol alır. Bu incir kuşu son derece canlı olup günün her saatinde hareket halindedir.
AĞAÇ İNCİR KUŞU(Anthus trivialis)
Ağaç incir kuşu, çayır incir kuşu'na çok benzerse de, daha büyük ve daha kuvvetli oluşu, ayrıca sarımsı kahverengi gri kirli zeytin yeşili üzerinde çizgili gibi uzunlamasına koyu kahverengi benekli olan sırtının rengiyle akrabalarından ayrılır. Bu incir kuşu yazın Avrupa ile Sibirya'nın ormanlık bölgelerinde, kışın ise Afrika ile Orta Asya'nın step ormanlarında barınır.
İncir kuşlarının öbür çeşitleri arasında ikisi de 18 santim uzunluğunda olan renk bakımından az çok benzer su incir kuşu, (Anthus spinoletta) ve kır incir kuşu, (Anthus campestris) adında iki tür dikkate değer. Bunlardan ikincisi kurak, taşlık ve çölümsü bölgeleri tercih ettiğinden Avrupa'nın güneyinde kuzeyinde olduğundan daha yaygındır. İlki Kuzey Amerika'da da yaşar.

13 Kasım 2007 Salı

Karatavuklar ve Su Karatavuğu


Karatavuk
Bilimsel sınıflandırma
Alem: Animalia (Hayvanlar)
Şube: Chordata (Kordalılar)
Sınıf: Aves (Kuşlar)
Takım: Passeriformes (Ötücü kuşlar)
Familya: Turdidae (Karatavukgiller)
Cins: Turdus Tür: T. merula
Binominal adı Turdus merula Linnaeus, 1758

Karatavuk (Turdus merula), Kara bakal olarak da bilinir, karatavukgiller (Turdidae) familyasından tüyleri kara, meyve ve böceklerle beslenen ötücü kuş türü.

Özellikleri:
Uzunlukları 25 cm'dir. Erkeklerin gagası parlak sarı, tüyleri siyah, dişilerin gagası soluk, tüyleri kahverengidir.

Beslenme:
Çeşitli meyvelerin yanı sıra solucan ve salyangoz gibi hayvanları da yer, ancak bunun yanında darı, kanarya yemi ve kendir tohumu da besinleri arasındadır.

Dağılımı:
Avrasya'nın ılıman bölgelerindeki ormanlarda ve bahçelerde yaygın biçimde görülür. Karatavuklar Avrasya'nın dışında Yeni Zelanda ve Avustralya'da da yaşar.

SU KARATAVUKLARI» suyun altında yürüme kabiliyetleri dolayısıyle ilginçtirler. Vakitlerini, buz gibi soğuk dağ ırmaklarının veya çok kere 3 500 metreden yüksekteki çağlayanların içinde veya kıyılarında geçirirler. Su karatavuğu, sular tarafından yıkanan kayaların üzerinde dolaşırken çıt kuşununkine benzeyen şarkısını öttürür. Bu kuş avlanırken, kuyruğunu devamlı oynatır, baş önde olmak üzere suya dalar ve çok kere saniyeler süresince suyun altında kalır. Kanatları kısmen açık olduğu halde, suyun dibinde yürüyerek su kınkanatlıları, bazı sinekler, kızböcekleri ve başka su böcekleriyle beslenir. Su karatavuğu suyun yüzünde yüzerken, ayaklarını sıralayarak ilerler.
Bütün dünyadaki su kara tavukları, «Cinclidae ailesi» yapı ve renk bakımından birbirlerine benzerler. Bu kuşun vücudu, sık tüyleri sebebiyle şişman gözükürse de aslında incedir. Kuyruğu kısa, kanatları olağanüstü kısa, yuvarlak ve eni boyu hemen hemen bir, gagası ince ve düzdür. Sırtı grimsi veya kahverengimsi, karnı ve göğsü «Amerika su karatavuğu» ndaki (Cinclus mexicanus) gibi düz kahverengidir. Başka su karatavuklarında göğüs ve gerdan koyu sarı veya beyaz olabilir. Tüyleri öylesine sık ve yağlıdır ki, bu kuşlar Alaska'da sıfırın altında 40-45 dereceye dayanabilirler.
Su karatavuğu, ot ve yosundan ördüğü yuvasını, yapraklar ve kök telleriyle astarlar. Yanda dar bir kapısı olan bu kubbeli yapıt, suya yakın bir yerde: Kayaların üzerinde, köprülerin altında, hatta çağlayanların arkasındaki kaya pervazlarının üzerinde ıbina edilir. Yumurtalar beyazdır. Su karatavukları yılda üç kuluçka yetiştirebilirler. Çoğu zaman aynı yuvadaki her kuluçkada 3-7 yavru vardır.

12 Kasım 2007 Pazartesi

Çıt kuşları

Çıt kuşları veya (çit kuşları), derli toplu ve enerjik ufak kuşlardır. Oldukça uzun kuyruklarını havaya dikmeleri onlara şirin bir hava verir. Karatavukgillerin bu akrabalarının kanatları kısa ve uçlarında yuvarlanmıştır. Çoğunluğunun rengi, siyahımsı enine çizgiler veya yollarla süslü bir kızıl kahverengidir. Bütün türleri küre biçiminde büyük yuvalar bina eder ve bunun içme. beyaz,
kızıl kahverengi benekli, ender olarak bütün kahverengi veya yeşilimsi - mavi yumurtalar yumurtlarlar. Çıt kuşlarının asıl yurdu Amerika mn sıcak ülkeleridir, pek azı Kuzey Amerika'da, Avrupa'da ve Asya'da yaşar. Bunların hepsi son derece şen, hareketli ve enerjik kuşlardır. İyi uçuculardan olmadıkları için, hiçbir zaman fazla uzaklara uçmazlar, fakat şaşılacak derecede hızlı hoplarlar.
Kış çıt kuşu (çit kuş) (Troglodytes froglodytes), biricik Eski Dünya çıt kuşu ve Troglodytidae ailesine giren altmışı aşkın türün en ufağıdır. (10 santim uzunluğundadır). Troglodyteo yani mağara sakini terimi, bu kuşun nehir kıyılarının altındaki karanlık oyuklarda veya devrilmiş ağaçların köklerinin arasında sıçan gibi dolaşmak huyundan ileri gelir. Adından da anlaşıldığı üzere, kış çıt kuşu, Amerika'nın sıcak bölgelerinde yaşayan ailenin öbür üyelerinden daha dayanıklıdır. Bu sayede, Amerika'dan Alaska ve Sibirya yoluyle Eski Dünya'ya da geçebilmiştir.
Bu çıt kuşunun da, akrabaları gibi ahenkli ve cıvıl cıvıl bir sesi vardır. Yuvası, kapısı yanda olan yosundan bir top görünüşündedir. Kış çıt kuşu buraya noktalı 6-8 yumurta yumurtlar.
Ev çıt kuşu (çit kuş) (Troglodytes aedon) , bir tek mevsimdeki iki, üç kuluçkası için çok kere eş değiştirir. Yapılan tetkikler, bu kuşların erkeği ile dişisi arasında devamlı bir bağın yer etmediğini, eşlerden birinde üreme zoru daha önce başlayınca da eş değişikliği olduğunu göstermiştir.
Birleşik Amerika'nın birçok yerlerinde yavgın olan bu çıt kuşu, tatlı sesini hemen aralıksız duyurur. Bir günde altı bin kere öttüğü hesaplanmıştır. Küçük dallardan yapılmış yuvası oldukça hacimlidir. Bu kuşlar başka küçük kuşları bir türlü çekemezler, fırsatını buldukça onların yumurtalarını deldikleri dahi tahmin edilmektedir.
Kaktüs çıt kuşu (çit kuşu) (Heleodytes brunneicapillus), Birleşik Amerika'nın güney batısının çöllerinde yaşar. Akrabalarının çoğundan daha iridir. Tüylerinin kahverengili, grili ve koyu sarılı damalı bir deseni vardır. Yuvası, kuşun düşmanlarından emniyette olması için bir kaktüsün ya da dikenli bir çalının içine yerleştirilmiş çalı çırpıdan iri bir top görünüşündedir.

Bayağı çit (ya da çıt) kuşu (Troglodytes troglodytes), çit kuşugiller (Troglodytidae) familyasından bir kuştur.
9-10 cm. boyunda ormanlar, dere kıyıları ve parklarda yaşayan, Türkiye ve Avrupa'daki en küçük kuşlardan biridir. Kalkık kuyruğu sayesinde kolayca tanınır. Ötüşü, gür ve şakımalıdır. Rahatsız edildiğinde tıkırtıya benzer bir ses çıkarır.
Çit kuşugiller ya da çıt kuşugiller (Troglodytidae), ötücü kuşlar takımına ait bir familyadır.
Neotropik, Nearktik, Paleaarktiklerde dağılım gösterirler. Ormanlarda ve çalılıklarda görülürrler. Besinleri eklembacaklılardır. Yere yakın küre şeklinde yuvalar yaparlar. Ayrıca uyumak için de yuva yaparlar. Kısa boylu, kısa kuyruklu, kanatları kısa ve küt, burun delikleri çıplak olan kuşlardır. Gaga ince ve hafifçe kıvrıktır. Parmaklar dallara tutunacak şekilde gelişmiştir. Kuluçka sırasında erkek uyuma yuvasında kalır.

11 Kasım 2007 Pazar

Alaycı Kuşlar ve Kedi Kuşları

Harika bir sesi olan öz-ötücülerden alaycı kuşlar aynı zamanda bulundukları bölgedeki hemen bütün kuşların, hatta kurbağaların sesini şaşılacak bir kolaylıkla taklit ederler. Bir serçenin veya kırlangıcın cıvıltısı, bir karganın gak diye ötüşü, vuippurvuil in tiz çağrısı, hatta atmacanın çığlığı sanılan sesin, bazı kereler alaycı kuş tarafından çıkarıldığı görülmüştür. Bir Yeni Dünya ailesi olan alaycı-kuşugiller in (Mimidae) otuz kadar türü vardır.
ALAYCI KUŞ (Mimus polyglottos)
Alaycı kus, alaycıikuşugillerin en meşhurudur. Usta bir taklitçi olduğu, çok dilli anlamına gelen bilimsel adından da bellidir. Yapı özellikleri bakımından öbür alaycı kuşlara benzeyen bu kuşun, şahane ötüşüne uygun düşmeyen gösterişsiz bir hali vardır: 25 santim uzunluğunda grili beyazlı bir kuş olarak tarif edilebilir.
KEDİ KUŞU (Dumeteila carolinensis)
Kedi Kuşu, da Birleşik Amerika'nın en yaygın kuşlarından biridir. Bunun en ilginç özelliği, kedi miyavlamasını andıran sinirli sesidir. Alayeıkuşugiller'in bu akrabasının kurşunî renkte tüyleri vardır, kuyruğunun altında kestane rengi bir bölge bulunur. Mimus polyglottos dan daha kuzeye çıkar.
---
Kedi kuşu, Ptilonorhynchidae, Mimidae ve Timaliidae familyasından bazı kuş türlerinin ortak adı.
* Ptilonorhynchidae
o Ailuroedus
+ Beyaz kulaklı kedi kuşu (Ailuroedus buccoides)
+ Çizgili kedi kuşu (Ailuroedus melanotis)
+ Yeşil kedi kuşu (Ailuroedus crassirostris)
+ Dişli gagalı kedi kuşu (Scenopooetes dentirostris)
* Mimidae
o Gri kedi kuşu (Dumetella carolinensis)
o Kara kedi kuşu (Melanoptila glabrirostris)
* Timaliidae
o Habeş kedi kuşu (Parophasma galinieri)